Digitale sleutels voor de zorg

Ouderen wonen steeds langer zelfstandig thuis. Maar hebben vaak wel (thuis)zorg of hulp nodig. Soms meerdere keren per dag. Voor Woonbedrijf is het belangrijk dat zorgmedewerkers toegang hebben tot de gebouwen waarin hun cliënten wonen. Zónder dat er enorm veel sleutels in omloop zijn. Wij vonden daarin een match met Telelock.

Onveilige sleutelkluisjes Geen kluisjes dus. Maar zo bleef de bewoner wel met een probleem zitten. “Als oplossing maakten veel bewoners veel sleutels bij. En die gaven ze dan aan de zorgpartijen. Maar die willen vanwege de veiligheid ook liever geen sleutels meer in beheer hebben.” Digitale sleutels als oplossing Twee jaar geleden kwam Maarten in contact met Paul Bergsma, medewerker van Telelock. Ook Paul kreeg vragen van bewoners en zorgpartijen. “Zorgorganisaties moeten 24/7 zorg aan huis bieden en werken steeds vaker samen in regionale nachtteams”, vertelt hij. “Een cliënt krijgt overdag zorg van organisatie A. En ’s nachts van organisatie B. Daarnaast wordt er verwacht dat de familie een deel van de zorg op zich neemt. Hoe komen die mensen allemaal binnen? Dat gaat niet met fysieke sleutels, vanwege al die wisselingen. Daar worstelen zorgpartijen mee. Ook bij gebouwen van Woonbedrijf. En zo kwam ik met Woonbedrijf, en Maarten, in aanraking.”

“DE ZORGMEDEWERKER MAAKT MET ZIJN OF HAAR MOBIEL CONTACT MET HET KASTJE”

Deur openen via smartphone Paul vertelde Maarten over het Telelock-systeem. Hoe werkt dat? “We plaatsen een kastje bij de centrale voordeur. We verbinden het Telelock-systeem zo met het bestaande elektronische toegangssysteem. De zorgmedewerker maakt met zijn of haar mobiel contact met het kastje. Dat gaat via bluetooth. Het kastje herkent de sleutel op die telefoon en stuurt een melding naar de deurautomaat. Dit signaal zorgt ervoor dat je met de digitale Telelock-sleutel deur kunt openen.”

Telelock voor de zorg Bewoners vragen de digitale sleutels voor hun zorgverleners aan bij Telelock. En vertellen wie die moeten hebben. Telelock koppelt de sleutels vervolgens aan de juiste mensen, dus smartphones. “We hebben met Woonbedrijf afspraken over wie zo’n sleutel mag krijgen.” Maarten benadrukt: “We gebruiken Telelock alleen voor de zorg. Dus sleutels zijn voor zorgmedewerkers of mantelzorgers. Niet voor de hondenuitlaatservice.”

“ALS EEN BEWONER VERHUIST, OVERLIJDT OF GEEN ZORG MEER NODIG HEEFT, TREKKEN WIJ DE SLEUTEL WEER IN”

Eén keer plaatsen en klaar Begin 2021 begonnen we met het plaatsen van de Telelock-systemen. Op aanvraag van bewoners of zorgpartijen. “Dat werkt in de praktijk super”, zegt Maarten. “We plaatsen eenmalig zo’n kastje. En daar kunnen alle bewoners met zorg gebruik van maken. De kosten voor de installatie zijn voor ons. De andere kosten, van sleutels bijvoorbeeld, voor bewoners of zorgpartijen.” Telelock regelt toegang en beheer Bewoners met vragen over toegang voor de zorg, verwijzen we meteen door naar Telelock. Die geeft de bewoner dan uitleg en regelt het verder. “Telelock ontlast ons enorm”, zegt Maarten. “Het scheelt zó veel tijd en administratie.” Paul vult aan: “Wij beheren de toegang. Woonbedrijf heeft geen aansprakelijkheid of beheerplicht. Als een bewoner verhuist, overlijdt of geen zorg meer nodig heeft, trekken we de sleutel weer in. Dat kan de bewoner of zorginstelling met ons regelen.”

#En wat vindt zij?

Marian van den Hurk, dochter van bewoner

“Mijn ouders zijn helaas allebei overleden, mijn vader recent nog. Toch deel ik graag mijn ervaringen met Telelock. Mijn ouders woonden heel lang in een appartement van Woonbedrijf. Mijn moeder werd op een gegeven moment wat dementerend en hulpbehoevend. De thuiszorg kwam daarvoor. Ik heb toen al eens gekeken naar een sleutelkluisje bij de entreedeur. Maar mijn vader was daar heel huiverig voor, vanwege de veiligheid. Ik heb toen, dat is al 5 of 6 jaar geleden, Woonbedrijf gevraagd naar de mogelijkheden. Ik hoorde dat sleutelkluisjes niet mochten. Omdat het niet veilig, niet ethisch en niet mooi is. Dat begrijp ik deels. Maar de ouderen die er wonen hebben wél zorg nodig. En snel hulp als ze bijvoorbeeld vallen.

Mijn moeder is kort daarna opgenomen en toen was de situatie niet meer zo aan de orde. Totdat mijn vader steeds minder mobiel werd. De kans om te vallen werd steeds groter. Toen heb ik toch nog eens gebeld met Woonbedrijf. En hoorde ik van Telelock. Dat systeem bleek al op de entreedeur én galerijdeuren te zitten. Dat was voor mij compleet nieuw. Mijn vader vond het idee van zo’n digitale sleutel toch nog eng. Maar ondertussen moest hij wel 3 keer per dag de gang oplopen om de zorg binnen te laten. Dat werd een steeds groter risico. Later ging hij uiteindelijk toch akkoord met de Telelock-sleutels. Telelock heeft het toen allemaal super snel geregeld. Wat een fijn bedrijf! De zorgmedewerkers kregen een digitale sleutel. Wij als kinderen later ook. En het beviel zo goed! Het is eigenlijk een must voor elke zorgpartij. Geen sleutelkluisjes meer, geen gedoe met veiligheid. Iedereen heeft een mobiele telefoon en het werkt heel makkelijk. Mijn vader vond het uiteindelijk geweldig. Want hij hoefde niet meer elke keer naar de gang te lopen. En hij wist dat alleen de zorg binnen kon. Ik kan het systeem alleen maar aanprijzen.”

#En wat vindt zij?

Jessie Bakker, wijkverpleegkundige bij Archipel Thuis

“Archipel Thuis werkt al zeker 3 jaar met Telelock. Het is een veilig systeem en makkelijk in gebruik. Mijn telefoon heb ik altijd bij me. Als ik een alarmering krijg, kan ik meteen het gebouw binnen. Ik hoef niet eerst langs kantoor om de sleutel te halen. Wij zijn ook verantwoordelijk voor een slot als wij een sleutel kwijtraken. Dus de vraag is of je als organisatie die verantwoordelijkheid wil hebben.

We gebruiken Telelock ook veel op onze kantoren. Zodat we onder het personeel niet heel veel sleutels hoeven uit te delen. Iedereen heeft een digitale sleutel. Wat ook weer veiliger is voor de kantoorgebouwen. We krijgen digitale sleutels voor de gebouwen in ons werkgebied. Ik kan de gebouwen binnen van cliënten in Nuenen die bij ons zorg hebben. En bij mensen die geen zorg hebben, maar wel een alarmering kunnen sturen.”